کمتر از سه ماه پس از تخلیه شعبه باغ کتاب، پارادایس هاب توسعه شعب جدید را ادامه میدهد و همزمان به دنبال گسترش فعالیت خود در استانهای شمالی است. محمدمهدی مقدسیان، مدیرعامل پارادایس هاب، در پاسخ به پیوست میگوید تجربه جنگ، توسعه در شمال کشور و حتی استفاده از فضاهای زیرزمینی مانند مترو را به گزینهها اضافه کرده است.
به گزارش پیوست، محمدمهدی مقدسیان مدیرعامل پارادایسهاب در مراسم افتتاح شعبه جدید پارادایس هاب در تهران اعلام کرد: در حال حاضر حدود ۱۵ هزار نفر در کشور از فضاهای کار اشتراکی استفاده میکنند و بخش قابل توجهی از این ظرفیت در تهران متمرکز شده است.
به گفته مقدسیان، حدود ۳ هزار نفر از کاربران فضاهای کار اشتراکی از مجموعه پارادایس هاب استفاده میکنند. ترکیب کاربران این مجموعه از جوانترین کاربر ۱۶ سال و مسنترین کاربر ۷۴ سال است. همچنین حدود ۵۸ درصد کاربران این مجموعه را مردان و ۴۲ درصد آن را زنان تشکیل میدهند.
او با اشاره به حضور استارتآپها در این فضا گفت: در حال حاضر ۱۹۴ تیم استارتآپی از فضای پارادایس هاب استفاده میکنند که اندازه آنها از تیمهای دو و سهنفره شروع میشود و در برخی موارد به ۲۷ نفر میرسد.
توسعه شعب پارادایس هاب پس از خروج از باغ کتاب
محمدمهدی مقدسیان در پاسخ به سوال پیوست درباره توسعه شعب جدید پارادایس هاب، کمتر از سه ماه پس از تخلیه شعبه باغ کتاب، گفت: ایجاد شعب جدید از قبل در برنامه ما بود ما هم تلاش میکنیم مانند سایر استارتآپها و شرکتها از محل فعالیت خود سود ایجاد کنیم، تسهیلات بگیریم و منابع لازم برای توسعه را تأمین کند. توسعه شبکه شعب برای ادامه فعالیت پارادایس هاب ضروری است و در تلاشیم منابع مالی لازم برای این توسعه را نیز تامین کنیم.
مقدسیان در پاسخ به سوال دیگر پیوست درباره تجربه شکست WeWork در مقیاس جهانی و سایر فضاهای اشتراکی در ایران و ریسک قراردادهای بلندمدت ملکی در مقابل حضور کوتاهمدت و متغیر استارتآپها گفت: پارادایس هاب در مدل قراردادهای خود تلاش میکند مدت قراردادها حداقل پنج سال باشد.دلیل شکست فضاهای کار اشتراکی را صرفاً مدل قرارداد نمیدانم و معتقدم اگر این فضاها به اجاره میز و صندلی محدود شوند، بدیهی است با مشکل مواجه میشویم. اگر قرار باشد بدون محتوا کار کنیم، از کیفیت مجموعه بزنیم یا رضایت کاربر پایین بیاید تا فقط تعداد کاربران بیشتر شود، حتماً شکست میخوریم. فضای کار اشتراکی در آینده باید یا روی یک صنعت مشخص متمرکز شود یا به ابزاری برای توسعه فعالیتها و خدمات دیگر تبدیل شود و صرف ارائه فضای فیزیکی نمیتواند مدل پایداری برای این کسبوکار باشد.
توسعه در شمال کشور
مقدسیان همچنین در پاسخ به سوال پیوست درباره اینکه آیا با توجه به تجربه جنگ و افزایش ریسک تمرکز کسبوکارها در تهران، برنامهای برای ایجاد فضاهای کار اشتراکی خارج از پایتخت یا فضاهای مناسب شرایط بحرانی وجود دارد هم گفت: بیش از قبل به شمال کشور توجه خواهیم داشت. دادهها و تجربه پارادایس هاب نشان میدهد مهاجرت به شمال کشور، از جمله شهر رشت، افزایش قابل توجهی پیدا کرده و حتی پیشنهادهایی برای ایجاد فضای کار اشتراکی در این مناطق مطرح شده است. در شرایط جنگی تمرکز بر تهران موضوعیت سابق را ندارد و توسعه فضای کار اشتراکی در شمال کشور برایمان جذاب شده است. هرچند اجرای چنین برنامهای به تامین سرمایه جدید وابسته است.
او همچنین به مذاکرهای با شهرداری برای استفاده از یک فضای حدود ۲۵۰۰ متری در مترو اشاره کرد و توضیح داد: مترو میتوانست با توجه به قرارگیری در فضای زیرزمینی، در شرایط بحرانی نیز کارکرد داشته باشد. البته ما در پارادایس هاب برای پیشبرد این ایده، مشارکت و سرمایهگذاری شهرداری را نیز لازم داریم.
توجه بیشتر به هوش مصنوعی
مقدسیان همچنین از حرکت پارادایس هاب به سمت ایجاد فضاهای تخصصی خبر داد و گفت: برخی از شعب ما با تمرکز بر حوزه هوش مصنوعی فعالیت خواهد کرد. بر این اساس برای تیمهایی که در حوزه هوش مصنوعی فعالیت میکنند، تسهیلات و تخفیفهایی برای استفاده از فضای کار در نظر گرفته شده است. این مدل قرار است در شعب دیگر نیز با موضوعات تخصصی مختلف توسعه پیدا کند.
او یکی دیگر از برنامههای این مجموعه را نزدیکتر کردن تیمهای مستقر در فضاهای کار اشتراکی به بازیگران حوزه آموزش و تأمین مالی عنوان کرد و گفت مذاکراتی با مجموعههای مختلف انجام شده تا صندوقهای پژوهش و فناوری و سایر بازیگران این حوزه بهصورت دورهای در رویدادهای پارادایس هاب حضور پیدا کنند و با تیمها ارتباط مستقیم داشته باشند. ضمنا یکی از مشکلات صندوقهای پژوهش و فناوری، دسترسی به تیمهای کوچکتر و در مراحل ابتدایی فعالیت است. فضاهای کار اشتراکی به دلیل تجمع این تیمها میتوانند امکان شناسایی و ارتباط با آنها را برای سرمایهگذاران و نهادهای تأمین مالی فراهم کنند.
مقدسیان با تاکید بر اینکه نقش فضای کار اشتراکی نباید صرفاً به تأمین میز و فضای فیزیکی محدود شود، گفت این مراکز در صورت ایفای درست نقش خود میتوانند به نقطه اتصال تیمها، سرمایهگذاران و سایر بازیگران اکوسیستم تبدیل شوند.
منبع
