کوتاه شدن فاصله ایده تا عرضه محصول با کمک هوش مصنوعی، تنها سرعت توسعه را تغییر نداده، بلکه ساختار تیمها، نقشها و فرایندهای تصمیمگیری را نیز تحت تاثیر قرار داده است. مدیران محصول و فناوری در دوازدهمین رویداد هزارتو بر ضرورت بازتعریف نقشها و فرایندهای محصول و سازگار شدن ساختار سازمانها با سرعت ابزارهای هوش مصنوعی تاکید کردند.
به گزارش پیوست، زینب تقوی، مدیر ارشد علم داده تپسی، در دوازدهمین رویداد هزارتو در ارائه «از رشد به بقا، از بقا به بازطراحی» گفت: تیمهای محصول در شرایطی فعالیت میکنند که بازار، رفتار کاربران، زیرساخت و فناوری همزمان در حال تغییر است و در چنین فضایی نمیتوان با همان منطق و ساختار قبلی محصول ساخت. به گفته او، عبور از شرایط بقا در نهایت تیمها را به بازطراحی محصول، فرایندها و شیوه تصمیمگیری میرساند.
رحمان ابراهیمی، معاون محصول کیپا، در ادامه این بحث را به محدودیتهای ساخت محصول در ایران رساند و توضیح داد: محدودیتهای بازار و زیرساخت نباید مسئلهای باشند که بعد از طراحی محصول به آن فکر شود. این محدودیتها باید از ابتدا وارد تعریف مساله شوند و محصول برای دنیای واقعی و شرایطی که قرار است در آن استفاده شود طراحی شود، نه برای شرایط ایدهآلی که بعداً نیاز به تطبیق با واقعیت دارد.
آرمین ایلدرمی، معاون مهندسی کافهبازار، از سوی دیگر به تغییری پرداخت که هوش مصنوعی در سرعت این فرایند ایجاد کرده است. او گفت: AI فاصله میان ایده، طراحی، توسعه، تست و عرضه را کمتر کرده و چرخه محصول را فشردهتر کرده است. این تغییر فقط زمان توسعه را کاهش نمیدهد و میتواند مرز میان نقشها و فرایندهای تیمهای محصول و مهندسی را نیز جابهجا کند.
محمدحسن مومنیان، معاون محصول ترب، در ادامه توضیح داد: با وجود هوشمندتر شدن ابزارها، همچنان مساله سرعت است؛ اما افزایش سرعت ابزار بهتنهایی باعث افزایش سرعت کل سازمان نمیشود. طبق گفته مومنیان، اگر ساختار تیم، تقسیم مسئولیت و فرایند تصمیمگیری متناسب با ابزارهای جدید تغییر نکند، سریعتر شدن بخشی از چرخه توسعه لزوما به سریعتر شدن محصولسازی منجر نمیشود. ورود AI از این منظر میتواند بازتعریف نقشها و شیوه کار تیمهای محصول را ضروری کند. تغییر ایجادشده با هوش مصنوعی فقط به فرایند ساخت محدود نمیشود و خود محصول نیز در حال پذیرفتن نقش متفاوتی است.
رضا حسینی، مدیر ارشد محصول نشان هم در ادامه گفت: محصولات دیجیتال در حال عبور از مرحلهای هستند که صرفاً اطلاعات و ابزار در اختیار کاربر قرار میدادند. به گفته او، محصول حالا میتواند پیشنهاد بدهد، گزینهها را اولویتبندی کند و در تصمیمسازی نقش داشته باشد و همین موضوع این پرسش را ایجاد میکند که چه تصمیمهایی را میتوان به محصول واگذار کرد.
علی بدخشان، مدیرعامل کارخانه نرمافزار همکاران سیستم، در ادامه این بحث را به مسئولیت سیستمهای هوشمند رساند. او گفت: با ورود هوش مصنوعی به نرمافزارهای سازمانی، محصول دیگر فقط مجموعهای از فیچرها و ویژگیها نیست و زمانی که سیستم وارد تحلیل و تصمیمگیری میشود، مرز مسئولیت میان انسان و محصول نیز اهمیت پیدا میکند. در چنین شرایطی، مساله فقط اضافه کردن قابلیتهای جدید نیست و باید مشخص شود سیستم تا کجا اجازه تصمیمگیری دارد و مسئولیت نتیجه تصمیمهای آن چگونه تعریف میشود.
صابر مسگری، معاون ارشد محصول آروانکلاد، بخش دیگری از مساله را فاصله میان یک دموی موفق و محصولی دانست که در دنیای واقعی قابل استفاده است. او گفت: کار کردن یک قابلیت در دمو به معنای آماده بودن آن برای پروداکشن نیست و محصول در محیط واقعی باید از نظر امنیت، مانیتورینگ، دسترسپذیری، تأخیر، مدیریت رخداد و مقیاسپذیری نیز قابل اتکا باشد. بر اساس گفتههای مسگری، هوش مصنوعی ممکن است رسیدن از ایده به دمو را سریعتر کرده باشد، اما تبدیل دمو به یک سرویس واقعی همچنان الزامهای فنی و عملیاتی خود را دارد.
هفت ارائه هزارتو و بحثهای مطرحشده در هزارتوی تک و پروداکت از یک تغییر مشترک حکایت داشت اینکه هوش مصنوعی تنها ابزار تازهای برای سریعتر ساختن محصول نیست. کوتاه شدن چرخه توسعه، همزمان نقش محصول در تصمیمگیری، مسئولیت سیستم، ساختار تیمها و حتی تعریف یک محصول آماده عرضه را تحت تأثیر قرار داده است؛ بنابراین هرچه فاصله ایده تا دمو کوتاهتر میشود، مساله رسیدن از دمو به محصولی قابل اتکا اهمیت بیشتری پیدا میکند.
دوازدهمین رویداد هزارتو با حضور حدود ۳۰۰ نفر از فعالان حوزه محصول، فناوری، داده و هوش مصنوعی در کارخانه نوآوری مشهد برگزار شد.
منبع
