شرطبندی روی سلامت هوشمند؛ صندوقهایی که پژوهش را به استارتآپ تبدیل میکنند

هوش مصنوعی در حالی به یکی از مهمترین روندهای سرمایهگذاری جهان تبدیل شده که بخش سلامت حالا بیش از بسیاری از صنایع دیگر در مرکز این موج قرار گرفته است. افزایش هزینههای درمان، کمبود نیروی متخصص و کندی فرایندهای درمانی باعث شده سرمایهگذاران و استارتآپها بهدنبال استفاده از هوش مصنوعی برای بازطراحی بخشی از نظام سلامت باشند. در همین فضا، صندوقهای سرمایهگذاری جدیدی شکل گرفتهاند که بهجای تمرکز بر شرکتهای بالغ، سراغ پژوهشهای دانشگاهی و تیمهای اولیه میروند تا فناوریهای آزمایشگاهی را به کسبوکارهای واقعی تبدیل کنند.
به گزارش پیوست، یکی از این صندوقها صندوق سرمایهگذاری سلامت مبتنی بر هوش مصنوعی (AI Health Fund) است؛ صندوقی که مری مینو، کارآفرین و سرمایهگذار آمریکایی، پس از تجربه نزدیک با چالشهای نظام درمانی آمریکا راهاندازی کرد. مینو که پیشتر شرکت شبکه اجتماعی Evergive را فروخته بود، پس از گفتوگو با استر ووجیسکی، معلم سابق روزنامهنگاریاش و مادر آن ووجیسکی، همبنیانگذار 23andMe، به این نتیجه رسید که فاصله بزرگی میان پژوهشهای دانشگاهی و بازار وجود دارد؛ فاصلهای که بسیاری از ایدههای پزشکی و سلامت را پیش از تبدیلشدن به محصول واقعی متوقف میکند. نتیجه این گفتوگوها شکلگیری صندوق سرمایهگذاری سلامت مبتنی بر هوش مصنوعی بود؛ صندوقی که با سرمایه اولیه دوستان و خانواده و همچنین سرمایهگذاری یک میلیون دلاری Tim Draper راهاندازی شد.
این صندوق برخلاف بسیاری از سرمایهگذاران سنتی، روی استارتآپهایی سرمایهگذاری میکند که در برخی موارد هنوز حتی ثبت رسمی نشدهاند. مینو میگوید در بخش قابل توجهی از سرمایهگذاریهایشان، آنها بنیانگذاران را به وکلا معرفی کردهاند تا تازه فرایند ثبت شرکت آغاز شود. همین موضوع نشان میدهد مدل این صندوق بیشتر از آنکه شبیه سرمایهگذاری خطرپذیر کلاسیک باشد، به ساخت شرکت از دل پژوهش شباهت دارد.
صندوق سرمایهگذاری سلامت مبتنی بر هوش مصنوعی تاکنون در ۱۳ استارتآپ سرمایهگذاری کرده و مبالغی بین ۵۰ تا ۱۵۰ هزار دلار به هر تیم اختصاص داده است. بخشی از این تیمها وارد شتابدهنده Treehub شدهاند و برخی از آنها توانستهاند جذب سرمایههای چند میلیون دلاری انجام دهند.


مدل سرمایهگذاری این صندوق بر یک فرض کلیدی استوار است؛ موج بعدی استارتآپهای سلامت، نه از دل اپلیکیشنهای ساده مصرفی، بلکه از دل تحقیقات عمیق دانشگاهی و پروژههای آزمایشگاهی شکل میگیرد. مینو میگوید در بسیاری از موارد، آنها در حال تجاریسازی پروژههایی هستند که چندین سال در دانشگاهها و آزمایشگاهها روی آنها کار شده است. به گفته او، اگر فناوری واقعاً کار کند و شواهد علمی پشت آن وجود داشته باشد، چالش اصلی دیگر فنی نیست؛ بلکه تبدیل آن به محصول، بازار و مدل اقتصادی پایدار است.
در همین چارچوب، مینو معتقد است بسیاری از بنیانگذاران فنی در تبدیل فناوری به کسبوکار با مشکل مواجهاند. او با اشاره به جمله معروف پل گراهام میگوید برای ساختن یک شرکت باید هم «ساخت» و هم «فروخت». به اعتقاد او، بسیاری از بنیانگذاران یا توانایی توسعه محصول دارند اما نمیتوانند بازار را قانع کنند، یا برعکس، فقط روایتسازی میکنند بدون آنکه محصول واقعی داشته باشند.
او همچنین به فضای مبهم و پرهیاهوی هوش مصنوعی اشاره میکند؛ فضایی که در آن مرز میان واقعیت و تبلیغات هر روز پیچیدهتر میشود. مینو میگوید صندوق آنها بهجای تمرکز بر وعدههای بزرگ، روی شواهد علمی و فنی تمرکز میکند. به گفته او، زمانی که فناوری در محیط آزمایشگاهی اثبات شده باشد، مسئله اصلی دیگر توسعه فناوری نیست، بلکه ساختن کسبوکاری است که بتواند آن را وارد بازار کند.
در کنار این موضوع، او معتقد است روایتهای آخرالزمانی درباره هوش مصنوعی و حذف گسترده مشاغل تصویر دقیقی از وضعیت فعلی ارائه نمیدهند. مینو میگوید آنچه اکنون در عمل رخ میدهد بیشتر افزایش بهرهوری نیروی انسانی است تا جایگزینی کامل آن. با این حال، او تأکید میکند سرعت تغییرات در این حوزه بهحدی زیاد شده که حتی فعالان صنعت فناوری نیز بهسختی میتوانند خود را با آن هماهنگ کنند.
مینو یکی از مهمترین معیارهای خود برای سرمایهگذاری را «بینش متفاوت» بنیانگذاران میداند. به اعتقاد او، بنیانگذار باید بتواند بازار را متفاوت از دیگران ببیند و درک عمیقی از مسئلهای داشته باشد که قصد حل آن را دارد. علاوه بر این، او پذیرش بازخورد و توانایی یادگیری مداوم را برای مرحله اولیه ساخت استارتآپ حیاتی میداند؛ مرحلهای که هنوز بخش زیادی از مسیر نامشخص است و شرکت باید مدام تغییر و تطبیق پیدا کند.
در نهایت، آنچه صندوق سرمایهگذاری سلامت مبتنی بر هوش مصنوعی را از بسیاری از صندوقهای مشابه متمایز میکند، تمرکز آن بر مرحلهای است که هنوز هیچ قطعیتی درباره موفقیت وجود ندارد. این صندوق عملاً روی تبدیل پژوهش دانشگاهی به کسبوکار شرط میبندد؛ مدلی پرریسک که اگر موفق شود، میتواند بخشی از نسل بعدی شرکتهای سلامت مبتنی بر هوش مصنوعی را شکل دهد.
منبع





