طولانیشدن قطعی اینترنت و کاهش یا حذف بودجههای بودجههای تبلیغاتی از سمت کسبوکارها، صنعت دیجیتال مارکتینگ ایران را با بحرانی چندلایه مواجه کرده است، بحرانی که همزمان هم زیرساختها و منابع اصلی فعالیت آژانسهای دیجیتال مارکتینگ را هدف گرفته و هم نیروهای انسانی فعال در این حوزه را. این صنعت اکنون در نقطهای مبهم ایستاده که ادامه فعالیت آن بیش از هر زمان دیگری به بازگشت ثبات در زیرساختهای ارتباطی و اتصال به اینترنت وابسته شده است. در دل هر بحران، اولین نشانههای عقبنشینی را میتوان در اتاقهای مارکتینگ و تبلیغات دید. جایی که بودجهها کوچک، کمپینها متوقف و اولویتها بهسمت بقا حرکت میکنند. اما آنچه در بحرانهای ۱۴۰۴ از جنگ ۱۲روزه تا اعتراضات دیماه و جنگ رمضان برای کسبوکارهای دیجیتال ایران رخ داده فراتر از یک الگوی تکراری کاهش هزینه است. این بار خود بستر فعالیت آنها هم بیش از قبل دچار اختلال شده و زنجیره دیجیتال مارکتینگ، از دسترسی کاربران تا ابزارهای تحلیل و اجرا، همزمان آسیب دیده است. در چنین شرایطی، نهتنها رفتار شرکتها تغییر کرده بلکه ریتم کل اکوسیستم دیجیتال هم لطمه دیده است. دادهها از افت شدید گفتوگو درباره برندها، کاهش چشمگیر اثربخشی تبلیغات و عقبنشینی گسترده کسبوکارهای کوچک و متوسط حکایت دارند. درحالیکه همزمان، شرکتها با سطحی بیسابقه از ناقطعیت در تصمیمگیری، تعدیل نیروی انسانی و ناتوانی در پیشبینی آینده بازار سروکار پیدا کردهاند. روایت فعالان این حوزه گویای آن است که دیجیتال مارکتینگ در ایران دیگر فقط با یک رکود مقطعی روبهرو نیست و وارد بحرانی چندلایه شده است، بحرانی که به تقاضا، زیرساخت و سرمایههای انباشته کسبوکارها ضربه زده و آینده این صنعت را تاریک و مبهمتر کرده است. رفتار کسبوکارها در این دوره را میتوان از نگاه سیاستهایی که خود شرکتها اتخاذ کردهاند و نیز واکنش و گفتوگوی کاربران درباره آنها در فضای عمومی بررسی کرد. در بخش سیاستگذاری عملکرد کسبوکارها…
منبع
