محمدامین مودی
۱ تیر ۱۴۰۵
زمان مطالعه : ۸ دقیقه
شماره ۱۴۶
بحران که میرسد، دغدغه تمام فعالان اقتصاد در بخشهای گوناگون این است که سیاستگذار در مواجهه با کسبوکارها چگونه از آنها حمایت خواهد کرد. آیا اصولاً قصد حمایت از بخشهای آسیبدیده وجود دارد یا خیر؟ بهخصوص اگر بحران واردشده به اقتصادْ جنگ باشد، این دغدغه پررنگتر خواهد بود. این سوال اما در ذهن سیاستگذاران ابعاد بیشتر و پیچیدهتری دارد. سیاستگذاری در دوران جنگ تنها حمایت مستقیم نیست، بلکه ترکیبی است از سیاستهای مستقیم و غیرمستقیم که میتواند اعتماد فعالان بخش خصوصی را بیشتر جلب و مسیر بازسازی اقتصاد را هموارتر کند. بحرانها تنها تهدید نیستند؛ بلکه فرصتآفرین هستند. تغییرات ناگهانی ناشی از بحرانها شرایط تازهای در محیط سازمانها و نظامهای سیاستگذاری ایجاد میکند؛ شرایطی که بهدلیل فوریت و اهمیت اجتماعی و اقتصادی، پیشفرضهای تصمیمگیران و مدیران را به چالش میکشد و فضای تصمیمگیری را دگرگون میسازد. در چنین وضعیتی، صلبیت معمول سازمانها کاهش مییابد و امکان بازنگری و اصلاح سیاستهایی که پیشتر تغییرناپذیر مینمودند فراهم میشود. در دل هر بحران، فرصتهایی برای انجام اصلاحات پایدار نهفته است؛ فرصتهایی که غنیمتشمردن آنها میتواند اثر مثبت بلندمدت به همراه داشته باشد. این دگرگونیها تنها در سطح سازمانی رخ نمیدهد؛ در سطح کلان و ملی نیز با اولویتیافتن حل مسائل و ضرورت افزایش کارایی، مجالی ارزشمند برای بازبینی تصمیمات، سیاستها و حتی بازتعریف آنها در سطح ملی فراهم میشود. جنگ رمضان را میتوان با عینک پنجره فرصتی برای تغییر فرمان برخی از سیاستهای غلط پیشین اقتصاد دیجیتال کشور دید. در این یادداشت به بررسی فرصتهای شکلگرفته پیش روی سیاستگذاران اقتصاد دیجیتال کشور در حوزههای گوناگون آن نظیر سکوهای خدمات مالی، گردشگری و حملونقل پرداخته میشود. در یک سال گذشته، شوکهای متعددی به اقتصاد دیجیتال کشور وارد شد. جنگ ۱۲روزه، حوادث دیماه و نهایتاً جنگ رمضان، بهصورت مستقیم و غیرمستقیم، پلتفرمهای فعال در اقتصاد دیجیتال کشور را تحت فشار قرار داد. بر اساس گزارشهای…
منبع
