بازیگران اقتصاد متداول از قانون جهش دانش‌بنیان می‌گویند: پول واقعی پشت درهای رگولاتوری

صنایع بزرگ اقتصاد کشور مانند فولاد، پتروشیمی و صنایعی از این دست با توجه به میزان تولیدات و تاثیری که در تولید ناخالص داخلی کشور می‌گذاشتند خود را تافته جدابافته صنایع و عزیزدردانه دولت‌های مختلف می‌دانستند. حجم تولیدات‌شان از یک سو و وابستگی بخش‌های مختلف کشور به محصولاتی که تولید می‌کردند از سوی دیگر موجب می‌شد همیشه در حاشیه امن قرار گیرند و نگران از دست دادن بازارشان نباشند، چراکه دولت‌ها همیشه به روش‌های مختلف از آنها حمایت می‌کردند. اما در سال‌های گذشته با تغییر وضعیت اقتصادی دولت، هرچند هنوز چتر حمایتی دولت روی این صنایع قرار دارد اما واقعیت این است که جا ماندن آنها از فناوری‌های نوظهور و نوآوری تبدیل به پاشنه آشیل توسعه‌یافتگی صنایع مزبور شده است به گونه‌ای که اگر نتوانند مسیر توسعه‌ای خود را تغییر دهند، طی سال‌های آینده با چالش‌های جدی مواجه خواهند شد و دیگر نمی‌توانند نقش خود را در اقتصاد کشور بازی کنند. در اصل زمانی که شرکت‌های نوپا در حالت نوآوری و برهم ‌زدن بازارهای خود بودند، صنایع بالغ و شرکت‌های فعال در اقتصاد متداول با این تصور که این شرکت‌ها به‌سادگی نمی‌توانند به گرد پای آنها برسند در گوشه‌ای نشستند و نظاره‌گر فعالیت‌شان بودند و در بسیاری از مواقع با نگاهی از بالا به پایین به فعالیت آنها نگاه می‌کردند و در نهایت این جمله را می‌گفتند: «با وجود این همه حمایتی که از شما می‌شود چرا تاثیری در رشد اقتصادی ندارید؟» اما در چند سال گذشته و پس از کرونا ورق برگشت. نیاز به فناوری در تمام بخش‌های اقتصادی کشور احساس و اقتصاد دیجیتالی به عبارتی تاثیرگذار در قوانین کشور تبدیل شد. کسانی که تا دیروز مطمئن بودند سهم‌شان از سفره اقتصادی کشور کم نخواهد شد این بار با دیده تردید به آن نگاه کردند و ماندن در میدان را منوط به استفاده و به‌کارگیری فناوری دانستند. اما این…